انواع و نمونه هایی از معاملات مشکوک: نگاهی دقیق تر

بانکها و سایر موسسات مالی ، مهمترین و مهمتر از همه ، وظیفه دارند به دارندگان حساب خود خدمت کنند. در دوره عادی تجارت ، بانک ها مسئولیت مدیریت حسابهای دارندگان حساب خود ، سرمایه گذاری ، مدیریت نقدینگی و موارد دیگر را بر عهده خواهند گرفت.

با این حال ، فعالیت های مالی زیادی وجود دارد که ممکن است فراتر از "دوره عادی تجارت" به نظر برسد ، و این نمونه های معاملات مشکوک نه تنها مشتریان موسسه مالی را در معرض خطر قرار می دهد ، بلکه می تواند مشکلات حقوقی و مالی بالقوه را برای بانک ایجاد کندخود

متأسفانه فعالیت مشکوک و مخرب گسترده است. در حقیقت ، در کمتر از دو دهه - بین سالهای 1999 و 2017 - موسسات مالی آمریکایی بیش از 2 تریلیون دلار فعالیت های مشکوک را شناسایی کردند. این رقم ، کل تولید ناخالص داخلی سالانه ایتالیا ، کشور را با هشتمین تولید ناخالص داخلی در جهان منعکس می کند.

علاوه بر این ، به خاطر داشته باشید که این رقم صرفاً سطح فعالیت مشکوک ارائه شده از طریق SAR (گزارش فعالیت مشکوک) را نشان می دهد - بسیار محتمل است که فعالیت مشکوک بیشتری ، شاید به اندازه 1 تریلیون دلار ارزش داشته باشد ، در همین دوره.

از آنجا که این یک علم دقیق نیست ، همیشه به منظور تعیین اینکه آیا یک گزارش باید ارائه شود ، می توانید برخی از تحقیقات دستی در مورد معاملات بالقوه مشکوک وجود داشته باشد.

در اینجا ، ما به این موضوع حفر خواهیم شد تا به شما کمک کنیم تا تفاوت های ظریف پیرامون آنچه را که یک معامله مشکوک است و چه نمی کند ، و چگونگی شناسایی دلایل معقول برای اقدام ، به شما کمک کنیم.

چه چیزی معامله مالی را مشکوک می کند؟

یکی از مشکلات تشکیل گزارش های فعالیت مشکوک این است که هیچ تعریف جهانی از آنچه فعالیت مشکوک است وجود ندارد. اگر در یک حساب اتفاق بیفتد ، یک عمل خاص ممکن است مشکوک تلقی شود ، در حالی که در صورت بروز در دیگری ، همین فعالیت "عادی" تلقی می شود.

به عنوان مثال ، ممکن است یک تأمین کننده نفتی برای دریافت یک سیم 100 میلیون دلاری از یک کنگلومرای خارجی معقول باشد ، اما اگر همین عمل در حساب یک غیر انتفاعی محلی ظاهر شود ، برخی از پرچم های قرمز را بالا می برد.

پیدا کردن "آستانه" برای آنچه که فعالیت مشکوک است بسیار آسان نیست. با این حال ، با نگه داشتن چند اصل و پروتکل های اساسی ، مؤسسات مالی از همه نوع می توانند تغییراتی بسیار مورد نیاز ایجاد کرده و نحوه نظارت بر فعالیت های مشکوک را بهبود بخشند.

به طور کلی ، اگر برخلاف هر فعالیت دیگری که در آن حساب اتفاق افتاده است ، ممکن است یک معامله مالی مشکوک تلقی شود. البته ، یک فعالیت جدید لزوماً به معنای این نیست که هرگونه اقدامات مخرب رخ داده است.

به عنوان مثال ، فردی که در خانه اول خود پرداخت قابل توجهی را انجام می دهد ، فعالیتی است که غیرمعمول است اما مخرب نیست. فرآیندهای مربوط به شناسایی فعالیت مشکوک به دور از برش و خشک نیست. با این حال ، هنوز هم ایده خوبی است که پرچم گذاری کنید - و به طور بالقوه پیگیری کنید - هر عملی که به نظر می رسد دور از هنجار است.

همانطور که Fincen - شبکه اجرای جرایم مالی - به توصیف کمک کرده است ، معاملات "در خدمت هیچ شغلی یا هدف قانونی دیگر و برای آن حقایق موجود ، هیچ توضیحی منطقی ارائه نمی دهند" یکی از رایج ترین علائم فعالیت مشکوک است.

این بدان معناست که ، در برخی موارد ، موسسات مالی باید اندازه معاملات انجام شده در سیستم خود را رصد کنند و انواع معاملات انجام شده را رصد کنند و تعیین کنند که این معاملات از کجا سرچشمه گرفته اند.

قانون اسرار بانکی (BSA) که در سال 1970 به قانون امضا شد ، مسئولیت مؤسسات مالی را تعیین می کند تا از علائم فعالیت های مشکوک توجه کنند و آنها را به مقامات مربوطه (معمولاً ظرف 30 روز) گزارش دهند. هدف از این قانون مبارزه با برخی از متداول ترین شکل های فعالیت مشکوک ، از جمله پولشویی ، سرقت ، فرار مالیاتی ، کلاهبرداری مالی و موارد دیگر است.

با این حال ، BSA ، برخلاف برخی از مقررات مالی دیگر ، هنوز هم مناطق خاکستری زیادی را در بر می گیرد. موسسات مالی می خواهند اطمینان حاصل کنند که سازگار هستند و این نوع فعالیت ها را به موقع گزارش می دهند (یا در غیر این صورت با جریمه و پیامدهای قانونی احتمالی روبرو می شوند). اما در عین حال ، آنها باید حقوق اساسی دارندگان حساب خود را برای حفظ حریم خصوصی متعادل کنند.

در نهایت ، هیچ فرمول روشن نمی کند که یک فعالیت معین باید گزارش شود یا هرگز نیازی به گزارش آن نخواهد بود. اما نظارت دقیق برای چند پرچم قرمز مشترک - معاملات اساسی ، معاملات از یک مکان نامشخص ، معاملات خارجی ، کلاهبرداری هویت و سایرین - به این موسسات کمک می کند تا بهتر منافع به ظاهر "رقابت" خود را متعادل کنند.

انواع و نمونه هایی از معاملات مشکوک

از آنجا که شرکت بیمه سپرده فدرال (FDIC) به توضیح کمک می کند ، بسیاری از انواع مختلف معاملات ممکن است نیاز به تشکیل SAR را ایجاد کند. این موارد می تواند شامل معاملات زیر باشد ، اما به هیچ وجه محدود به آنها نیست:

• پولشویی: این فرایند شامل گرفتن پول حاصل از یک فعالیت غیرقانونی و "تمیز کردن" پول با ارائه دروغین آن است که گویی از طریق یک تجارت قانونی به دست آمده است. یکی از بزرگترین طرح های پولشویی در تمام دوران ، رسوایی 1MDB را لقب داد و شامل سرقت بیش از 4. 5 میلیارد دلار از صندوق دولت مالزی بود که در آن زمان از طریق گلدمن ساکس شسته شد. پس از محاکمه ، گلدمن ساکس مجبور شد بیشتر وجوه را به مالزی بازگرداند و 600 میلیون دلار جریمه پرداخت کند.
• ساختار معامله نقدی شامل تقسیم یا تغییر معاملات مالی برای جلوگیری از گزارش خودکار به مقامات مالیاتی است. معمولاً ساختار برای جلوگیری از مشروط به مالیات های خاص یا پنهان کردن ثروت سازمان (که ممکن است به آنها در صلاحیت وام های خاص و غیره کمک کند) انجام می شود.
• تقلب در مورد اصطلاح گسترده ای است که برای توصیف هرگونه استفاده نادرست از نمایش یا ایجاد چک استفاده می شود. کلاهبرداری بررسی می کند که می تواند شامل نوشتن چک های کلاهبرداری ، تغییر چک ها ، ایجاد چک های بد (چک هایی که می دانید گزاف گویی می شود) و موارد دیگر. براساس یک تخمین اخیر ، تقریباً 2 میلیون چک بد روزانه از طریق سیستم خودکار پاکسازی (ACH) پردازش می شوند.
• کیت را بررسی کنید: این نوعی کلاهبرداری در چک است که شامل نوشتن چک از یک حساب با وجوه کافی و واریز آن چک به حساب بانکی دیگر است. با توجه به "شناور" - زمان قبل از چک شدن چک بین بانک ها - این می تواند به طور موقت به مردم امکان دسترسی به بودجه های کشف نشده را بدهد.
• تقلب در انتقال سیم: این یک اصطلاح گسترده است که برای توصیف هر موقعیتی که در آن فعالیت مخرب در طول انتقال سیم رخ می دهد ، استفاده می شود. شاید یکی از مشهورترین کلاهبرداری های انتقال سیم ، کلاهبرداری ایمیل "شاهزاده نیجریه" بود که در اوایل دهه 2000 اتفاق افتاد (و هنوز هم امروز پول قابل توجهی می کند).
• کلاهبرداری وام و وام مصرف کننده: این نوع کلاهبرداری شامل مصرف کنندگان عمداً از وضعیت مالی خود برای تأمین وام (معمولاً وام بزرگ مانند وام مسکن) استفاده می کند. ارائه نادرست درآمد ، دارایی های بیش از حد و هزینه های کم هزینه ، انواع کلاهبرداری در وام مصرف کننده است.
• سوء استفاده از موقعیت (خودآزمایی): این اصطلاح هر نمونه ای را توصیف می کند که یک وفاداری-یک نماینده مالی که به نمایندگی از مشتری خود عمل می کند-اقدامی را انجام می دهد و یا پیشنهادی را ارائه می دهد که بهترین علاقه آنهاست و نه مشتری. به عنوان مثال ، اگر یک وفاداری بودجه مشتری را به حساب خود سرمایه گذاری کند ، این امر به خودی خود محسوب می شود.
• سرقت هویت یا کلاهبرداری: در حالی که از سرقت هویت برای توصیف نمونه ای استفاده می شود که در آن شخص وانمود می کند شخص دیگری است ، از کلاهبرداری هویت برای توصیف هرگونه اظهار نادرست هویت شخص استفاده می شود. این فعالیت های مشکوک حتی اگر هیچگونه معاملات مالی رخ نداده باشد ، می تواند منجر به مجازات های شدید شود.
• تأمین مالی تروریستی: در حالی که دولت فدرال دارای قوانین و مقررات مربوط به معاملات مالی مرتبط با هرگونه فعالیت غیرقانونی است ، به ویژه در مورد فعالیت هایی که می تواند با تروریسم مرتبط باشد ، سختگیرانه است. از آنجا که گذرگاه (و تجدید بعدی) قانون میهن پرست ایالات متحده ، تنظیم کننده ها توانایی گسترده ای برای نظارت بر حسابهای خاص دارند.

اینها تنها معدودی از متداول ترین نوع فعالیتهای مشکوک است که یک موسسه مالی به طور بالقوه می تواند با آن روبرو شود. بنابراین ، اگر شاخص هایی وجود داشته باشد که این موارد ، از جمله فعالیت های مشکوک دیگر رخ داده است ، موسسات مالی طبق قانون ملزم به تشکیل SAR هستند.

چه زمانی باید به یک معامله بالقوه مشکوک پاسخ دهید؟

چندین نوع ظن مختلف وجود دارد که در نهایت ممکن است نیاز به ارائه گزارش را ضروری کند.

در ابتدا ، یک موسسه مالی ممکن است "ظن ساده" داشته باشد - در این زمان ، آنها ممکن است یک شکار داشته باشند یا معتقدند که فعالیت مشکوک ممکن است رخ دهد اما هنوز شواهد یا دلیل کافی برای ارائه گزارش ندارند.

سرانجام ، این سوء ظن ساده ممکن است به دلایل معقول و منطقی تبدیل شود - این اتفاق می افتد که دلیل قانونی برای مشکوک به فعالیت های غیرقانونی رخ دهد. سپس ، آنها شواهدی دارند تا ثابت کنند که سوء ظن آنها بیش از یک "شکار" معمولی است.

در این مرحله ، بعید است که حزب متهم به جرم هرگونه جنایتی در سیستم دادرسی کیفری محکوم شود. با این وجود ، طبق قانون ، حتی یک پرچم قرمز ریز یا یک قطعه از شواهد ملموس باید برای ارائه گزارش فعالیت مشکوک در نظر گرفته شود. به خاطر داشته باشید ، فقط برخی از SAR ها پیگیری می شوند (موسسه سیاست بانک گزارش می دهد که 4 ٪ توسط اجرای قانون مورد بررسی قرار می گیرند) ، و بخش حتی کوچکتر نیز منجر به محکومیت کیفری می شود.

با ادامه شواهد - معاملات مشکوک بیشتر اتفاق می افتد ، نشانه هایی از جرایم مالی و غیره وجود دارد - یک ظن ممکن است در نهایت به این باور تبدیل شود که اعتقاد داشته باشد که فعالیت غیرقانونی رخ داده است. در این مرحله ، مؤسسات مالی تعهد قانونی (و شاید اخلاقی) برای گزارش این فعالیت به مقامات دارند.

در نهایت ، در حالی که قطع صریح برای آنچه که فعالیت مشکوک را تشکیل می دهد وجود ندارد ، این مؤسسات وظیفه دارند که علائم اولیه را که هر یک از فعالیتهای ذکر شده در بالا رخ داده است ، مورد توجه قرار دهند. مهم است که نظارت بر معامله را در سیستم کلاهبرداری و سیستم AML خود وارد کنید تا به طور مؤثر با تهدیدها مبارزه کنید.

خوشبختانه ، با فناوری هایی مانند Unit21 ، نظارت ، بررسی و گزارش این نوع فعالیت ها از گذشته آسان تر است. با کوشش ، درک کامل از قانون و تعهد به بانکداری مداوم ، چه مؤسسات مالی بزرگ و چه کوچک می توانند پروتکل های SAR مورد نیاز خود را برای سازگاری و کمک به مبارزه با کلاهبرداری های مالی توسعه دهند.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد چگونگی کمک Unit21 ، امروز در تماس باشید. در نهایت ، در حالی که یک قطع صریح برای آنچه که فعالیت مشکوک را تشکیل می دهد وجود ندارد ، این مؤسسات وظیفه دارند که از علائم اولیه که هر یک از فعالیتهای ذکر شده در بالا رخ داده است ، توجه کنند. مهم است که نظارت بر معامله را در سیستم کلاهبرداری و سیستم AML خود وارد کنید تا به طور مؤثر با تهدیدها مبارزه کنید.