درمان مالیاتی مالی شرع

شرع - به طور گسترده به معنای "راه" - بدن حقوق اسلامی ، دین و اخلاق است که حاکم بر رفتار بسیاری از مسلمانان جهان است. این راهنما به درمان مالیاتی مالی سازگار با شرع می پردازد.

مالی شریعت چیست؟

امور مالی شریعت-که گاهی اوقات امور مالی اسلامی نامیده می شود یا در قانون مالیاتی ، امور مالی جایگزین-به معنای محصولات مالی است که به اصول شریعت پایبند هستند تا بتوانند در اختیار مشتریانی قرار گیرند که مایل به سازگار با شریعت باشند. معاملات مالی سازگار با شرع اغلب به منظور رعایت اصول ، به روشی بسیار متفاوت با محصولات معمولی غربی ساخته می شوند.

یک قاعده کلی در شریعت این است که یک طرف نباید به طور ناعادلانه سوءاستفاده کند ، یا به ناحق با هزینه دیگری غنی شود. برخی از اصول اصلی شریعت که بر معاملات مالی تأثیر می گذارد شامل ممنوعیت موارد زیر است:

• RIBA - این معمولاً به عنوان "علاقه" ترجمه می شود ، اگرچه کاملاً معنای بسیار گسترده تری دارد. شریعت شارژ بهره در معاملات مالی را نوعی استثمار می داند ، در این پاداش بدون تلاش و ریسک به دست می آید.
• غار - عدم اطمینان بیش از حد. از ابتدای توافق نامه ، از جمله قیمت و موضوع ، استاندارد بسیار بالایی در مورد یقین در کلیه امور قراردادی وجود دارد.
• MAISIR - حدس و گمان. محصولات مالی سازگار با شریعت نباید بر خلاف خطرات تجاری عادی مانند خطرات مالکیت ، از شانس خالص سود ببرند.
• گیمار - قمار. این شبیه به Maisir است و به همین دلیل ممنوع است.
• ihtikar - احتکار یا دستکاری قیمت. از آنجا که پول فقط به عنوان وسیله ای برای مبادله رفتار می شود و به خودی خود پایان نمی یابد ، شریعت مردم را ترغیب می کند تا پول خود را برای کار به نفع جامعه بگذارند.
• حرام - شیء یا هدفی که حرام است ، غیر اخلاقی یا غیرقانونی است. موضوع سرمایه گذاری نمی تواند شغلی باشد که با چیزی که توسط شرع ممنوع است ، باشد. از جمله محصولات گوشت خوک ، الکل ، تسلیحات یا تجهیزات کازینو.

قانون مالیاتی به منظور اطمینان از اینكه درمان مالیاتی انگلیس از محصولات مالی سازگار با شرع است ، همان است كه درمان مالیاتی قابل استفاده برای همتایان غربی آنها است.

انواع مختلفی از ساختارهای سازگار با شریعت وجود دارد. این راهنما بر چهار مورد از آنها متمرکز است: Ijara (اجاره نامه) ، Murabaha (فروش در شرایط پرداخت معوق) ، Mudarabah (امور مالی جمع شده برای یک سهم در سود) و Sukuk (معادل اسلامی اوراق قرضه). ما توضیح خواهیم داد که چگونه این ساختارهای کلیدی کار می کنند ، و چگونه آنها برای اهداف مالیاتی مستقیم بریتانیا برخورد می شوند.

ایجارا

برخی از ساختارهای سازگار با شریعت کاملاً در قانون موجود در انگلستان متناسب هستند و از مفاهیمی استفاده می کنند که از قبل برای مشاغل غربی بسیار آشنا خواهد بود. یک ساختار از این نوع Ijara است.

ایجارا نوعی ساختار اجاره است. تحت ایجارا ، یک موسسه مالی دارایی را خریداری می کند و آن را به مشتری خود اجاره می دهد. مشتری پرداخت اجاره به موسسه مالی را انجام می دهد و این پرداخت ها یک عنصر سود توافق شده را نشان می دهد.

پرداخت های اجاره ای برای تولید بازده محاسبه می شود که ممکن است به یک معیار مرجع مرتبط باشد ، و اثر کلی اقتصادی مشابه یک اجاره نامه مالی یا توافق نامه خرید اجاره است. تفاوت اصلی Ijara و یک محصول معمولی غربی در این است که شرعیا به موسسه مالی نیاز دارد تا از نظر فنی درجه ای از ریسک تجاری را در طول دوره استخدام حفظ کند که به طور معمول توسط شخصی که دارایی را اجاره می دهد - به عنوان مثال ، با مسئولیت پذیری انجام می شود. برای بیمهدر عمل ، موسسه مالی ممکن است بتواند این خطرات را به حداقل برساند.

بر خلاف سایر محصولات شرح داده شده در زیر ، Ijara موضوع هیچ قانون خاصی نیست مگر در رابطه با مالیات بر ارزش افزوده و مالیات بر زمین (SDLT). در حالی که درمان مالیاتی ایجارا لزوماً ساده نیست ، موضوعات مطرح شده نباید فرقی با مواردی که در تأمین اعتبار دارایی غیر اسلامی مطرح شده است.

موراب

موراباها معمولاً در تجارت یا امور مالی در خانه مورد استفاده قرار می گیرد. موسسه مالی دارایی را به دست می آورد ، آن را نگه می دارد (اغلب فقط به طور خلاصه ، اما مهم است که این موسسه دارای درجه ای از ریسک تجاری در دارایی باشد) و سپس آن را به مشتری ، معمولاً با شرایط خرید معوق ، با قیمت مشخص بفروشید. که شامل یک بالابر توافق شده خواهد بود. این نوعی از تأمین اعتبار به علاوه هزینه است ، زیرا قیمت فروش معوق که موسسه مالی دریافت می کند ، قیمت هزینه دارایی به علاوه حق بیمه است - با استناد به یک معیار مرجع - که به صورت اقساط پرداخت می شود ، محاسبه می شود.

این اصطلاح همچنین برای توصیف معامله معادل سپرده کوتاه مدت بین بانک ها استفاده می شود. یک بانک با توجه به افزایش قیمت ، کالایی را به موسسه مالی دیگر خریداری می کند و سپس به موسسه مالی دیگری می فروشد.

قوانین مالیاتی انگلستان به گونه ای طراحی شده است که اطمینان حاصل شود که درمان مستقیم مالیاتی موراباها معادل پرداخت یا دریافت بهره در وام است ، اما این قوانین فقط در صورتی اعمال می شود که تفاوت بین قیمت خرید و قیمت فروش مجدد برابر باشد ، در ماده ، به مادهبازگرداندن سرمایه گذاری پول در بهره. این یک آزمایش عینی است. با فرض اینکه قوانین برای درمان پرداخت ها یا رسید به عنوان بهره وام اعمال می شود ، لازم است "بازده مالی جایگزین" را محاسبه کنید - تفاوت بین قیمت اصلی پرداخت شده برای دارایی توسط موسسه مالی و قیمت فروش مجدد پرداخت شده برای آندارایی توسط مشتری. پرداخت این بازده سپس به عنوان بهره مشخص می شود و این ترتیب به عنوان وام برای اهداف مالیاتی رفتار می شود.

نکته مهم این است که بازده مالی جایگزین هنگام محاسبه سود سرمایه موسسه مالی نادیده گرفته می شود. این موسسه معمولاً در قبال مالیات بر سود سرمایه مسئول خواهد بود زیرا از نظر فنی دارایی سرمایه را به دست آورده و آن را با سود دفع می کند.

مودارابه

Mudarabah غالباً هنگامی مورد استفاده قرار می گیرد که تعدادی از سرمایه گذاران مایل به جمع آوری منابع خود تحت مدیریت شخص ثالثی باشند که صندوق حاصل را در محصولات سازگار با شریعت سرمایه گذاری می کند. این یک ساختار همه کاره است که می تواند برای ساخت وجوه ، سندیکا سایر محصولات مالی اسلامی یا ارائه نوعی از حساب سپرده گذاری سازگار با شریعت استفاده شود. درصد سود و زیان حاصل از سرمایه گذاری متعلق به سرمایه گذاران و مدیر صندوق به عنوان هزینه آن ، از ابتدا مشخص می شود.

همانطور که با موراباها ، هدف قانون مالیاتی انگلیس مالیات بر محصول شریعت به همان روشی است که محصولات غربی مشابه دارد. بنابراین ، اگر محصول به گونه ای ساختار یافته باشد که بتواند بازده مالی جایگزین را ایجاد کند که معادل بهره باشد (با استفاده از همان آزمون عینی مانند موراباها) ، اگر شخص ثالثی که مدیریت می کند ، بازده به عنوان بهره مالیات می شود. صندوق یک موسسه مالی است.

سکوک

Sukuk نوعی از گواهینامه دارایی است که نشان دهنده سهم مالکیت در دارایی یا مشاغل اساسی است که توسط صادرکننده برگزار می شود. آنها اغلب به عنوان "اوراق قرضه اسلامی" توصیف می شوند ، اگرچه از نظر تجاری و قانونی کاملاً متفاوت هستند. دارنده سوکوک حق دارد سهم متناسب از بازده دارایی های اساسی را داشته باشد. دارنده علاقه عدالت در خود صادرکننده ندارد ، اما از نظر قانونی نیز یک طلبکار وام نیست. انواع مختلفی از سوکوک وجود دارد که در کنار سایر محصولات مالی اسلامی استفاده می شود و هر ترتیب باید از نظر مالیات و هم از نظر انطباق شریعت به صورت خاص خود مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.

مالیات سوکوک می تواند بسیار پیچیده باشد. دارندگان سوکوک که معادل بدهی هستند ، به شرط آنکه شرایط خاصی برآورده شود ، مانند یک دارنده اوراق قرضه غربی رفتار می شوند. برخی از شرایط کلیدی عبارتند از:

• بازده حاصل از سوکوک نمی تواند از یک بازده تجاری معقول در وام معادل تجاوز کند.
• سوکوک باید در بورس اوراق بهادار شناخته شده ذکر شود.
• صادرکننده موظف است Sukuk را به عنوان یک مسئولیت مالی طبق استانداردهای بین المللی حسابداری (IAS) حساب کند ، یا در صورت اعمال IAS از این کار خواسته می شود.

اگر همه این شرایط برآورده شود ، با دارنده سوکوک به عنوان هیچ علاقه ای به دارایی اساسی برخورد نمی شود ، با صادرکننده به عنوان متولی آن دارایی ها رفتار نمی شود و سوکو به عنوان امنیت صادرکننده در این کشور مجدداً مشخص می شود. به روش یک پیوند معمولی. بازده های پرداخت شده در سوکوک به عنوان بهره ای که توسط صادرکننده به دارندگان سوکوک پرداخت می شود ، رفتار می شود و بر این اساس کسر یا مشمول مالیات خواهد شد.

نکته پایانی

توجه به این نکته حائز اهمیت است که مقررات "جایگزین مالی" که تا به امروز تصویب شده است ، شریعت خاصی ندارند. مقررات فقط با بخش کوچکی از معاملات سازگار با شریعت سروکار دارند ، بنابراین نباید فرض کرد که تمام معاملات شریعت در جایی در درون آنها قرار می گیرد-به عنوان مثال ، ایجارا در قوانین موجود برخورد نمی شود. به همین ترتیب معاملات که شامل محصولات مالی اسلامی نمی شوند می توانند در محدوده رژیم های جایگزین مالی قرار بگیرند ، بنابراین ممکن است یک محصول به طور تصادفی توسط قوانین گرفتار شود.