درک مقاومت به انسولین

در حالی که مقاومت به انسولین ویژگی بارز دیابت و دیابت نوع 2 است ، می تواند بر افراد نوع 1 نیز تأثیر بگذارد.

مقاومت به انسولین چیست؟

افراد مبتلا به مقاومت به انسولین ، که به عنوان حساسیت به انسولین نیز شناخته می شوند ، تحمل انسولین را ایجاد کرده اند و باعث می شود هورمون کمتر مؤثر باشد. در نتیجه ، انسولین بیشتری برای ترغیب سلول های چربی و عضلانی برای جذب گلوکز و کبد برای ادامه ذخیره آن لازم است.

فقط اینکه چرا شخص نتواند به درستی به انسولین پاسخ دهد ، هنوز یک رمز و راز است. اما روش هایی برای پذیرش بدن در انسولین وجود دارد ، که می تواند به جلوگیری یا تأخیر در دیابت نوع 2 کمک کند - یا به کسی که دیابت نوع 1 دارد ، کمک می کند تا قند خون خود را مدیریت کند (قند خون).

در پاسخ به مقاومت به انسولین بدن ، لوزالمعده مقادیر بیشتری از هورمون را برای حفظ انرژی سلول ها و سطح قند خون تحت کنترل قرار می دهد. به همین دلیل افراد مبتلا به دیابت نوع 2 تمایل به افزایش سطح انسولین در گردش دارند. توانایی لوزالمعده در افزایش تولید انسولین به این معنی است که در ابتدا مقاومت به انسولین به تنهایی هیچ علامتی نخواهد داشت. با این حال ، با گذشت زمان ، مقاومت به انسولین بدتر می شود و سلولهای بتا لوزالمعده که انسولین را ایجاد می کنند می توانند از بین بروند. سرانجام ، لوزالمعده دیگر انسولین کافی برای غلبه بر مقاومت سلول ها تولید نمی کند. نتیجه سطح قند خون بالاتر و در نهایت پیش بینی دیابت یا دیابت نوع 2 است.

انسولین علاوه بر تنظیم سطح قند خون ، نقش های دیگری نیز در بدن دارد و تصور می شود که اثرات مقاومت به انسولین فراتر از دیابت است. به عنوان مثال ، برخی تحقیقات نشان داده اند که مقاومت به انسولین ، مستقل از دیابت ، با بیماری های قلبی همراه است.

چه عواملی باعث مقاومت به انسولین می شود؟

دانشمندان شروع به درک بهتر از چگونگی رشد مقاومت به انسولین می کنند. برای مبتدیان ، چندین ژن مشخص شده است که باعث می شود فرد کم و بیش احتمال ابتلا به این بیماری را ایجاد کند. همچنین مشخص است که افراد مسن بیشتر مستعد مقاومت در برابر انسولین هستند. سبک زندگی نیز می تواند نقش داشته باشد. کم تحرک ، اضافه وزن یا چاقی خطر مقاومت به انسولین را افزایش می دهد. چرا؟مشخص نیست ، اما برخی از محققان این نظریه را تصور می کنند که بافت چربی اضافی ممکن است باعث التهاب ، استرس فیزیولوژیکی یا سایر تغییرات در سلولهایی شود که به مقاومت به انسولین کمک می کنند. حتی ممکن است برخی از فاکتورهای کشف نشده تولید شده توسط بافت چربی ، شاید یک هورمون وجود داشته باشد که بدن را به مقاوم در برابر انسولین نشان می دهد.

پزشکان معمولاً مقاومت به انسولین را به عنوان بخشی از مراقبت های استاندارد دیابت آزمایش نمی کنند. با این حال ، در تحقیقات بالینی ، دانشمندان ممکن است به طور خاص به اقدامات مقاومت به انسولین نگاه کنند ، غالباً برای مطالعه درمان های بالقوه برای مقاومت به انسولین یا دیابت نوع 2. آنها به طور معمول مقدار زیادی انسولین را به یک موضوع تجویز می کنند در حالی که در عین حال گلوکز را به خون تحویل می دهند تا سطح از غوطه وری بیش از حد کم شود. هرچه گلوکز کمتری برای حفظ سطح قند خون طبیعی مورد نیاز باشد ، مقاومت به انسولین بیشتر می شود.

برای سلامتی شما چه معنی دارد؟

مقاومت به انسولین در درجه ای است. هرچه فرد مبتلا به نوع 2 مقاوم به انسولین باشد ، مدیریت دیابت آنها سخت تر خواهد بود زیرا برای دستیابی به انسولین کافی در بدن برای دستیابی به سطح قند خون ، به داروهای بیشتری نیاز است.

مقاومت به انسولین دلیل دیابت نوع 1 نیست ، اما افراد مبتلا به نوع 1 که مقاوم به انسولین هستند ، به دوزهای انسولین بالاتری نیاز دارند تا قند خون خود را تحت کنترل نگه دارند تا افرادی که نسبت به انسولین حساس تر هستند. مانند نوع 2 ، افراد مبتلا به نوع 1 ممکن است از نظر ژنتیکی مستعد مقاومت به انسولین شوند ، یا به دلیل اضافه وزن ممکن است مقاومت کنند. برخی تحقیقات نشان می دهد که مقاومت به انسولین عاملی در بیماری های قلبی عروقی و سایر عوارض در افراد مبتلا به نوع 1 است.

درباره آن چکار میتونید بکنید؟

اگرچه ممکن است شکست مقاومت به انسولین به طور کامل امکان پذیر نباشد ، راه هایی برای پذیرش سلول های بدن در انسولین وجود دارد.

• فعال شدن احتمالاً بهترین راه برای مقابله با مقاومت به انسولین است. ورزش می تواند مقاومت به انسولین را از نظر کوتاه و طولانی کاهش دهد. علاوه بر اینکه بدن نسبت به انسولین و ساخت عضله ای که می تواند گلوکز خون را جذب کند ، حساس تر می شود ، فعالیت بدنی یک دروازه متناوب را برای ورود گلوکز برای ورود به سلولهای عضلانی بدون انسولین به عنوان واسطه باز می کند و وابستگی سلول ها به انسولین را برای انرژی کاهش می دهد. در حالی که این باعث کاهش مقاومت به انسولین نمی شود ، می تواند به افرادی که مقاوم به انسولین هستند ، در کنترل قند خون خود کمک کند.
• کاهش وزن همچنین می تواند مقاومت در برابر انسولین را کاهش دهد. ثابت نشده است که هیچ رژیم غذایی موثرترین باشد. با این حال ، برخی از شواهد نشان می دهد که خوردن غذاهایی که کم چربی و زیاد کربوهیدرات ها هستند ، می توانند مقاومت به انسولین را بدتر کنند. تحقیقات همچنین نشان داده است که افرادی که تحت عمل جراحی کاهش وزن قرار می گیرند ، احتمالاً نسبت به انسولین حساس تر می شوند.
• هیچ دارویی به طور خاص برای درمان مقاومت به انسولین تأیید نشده است. با این حال ، داروهای دیابت مانند متفورمین و تیازولیدینسیون ها یا TZD ها حساس کننده انسولین هستند که قند خون را حداقل تا حدودی با کاهش مقاومت به انسولین کاهش می دهند.

تسلیم نشو

در حالی که مبارزه با یک دشمن نامرئی می تواند احساس ناامیدی و دلسردی کند ، بدانید که تنها نیستید. تاکتیک های مؤثر برای مقابله با مقاومت به انسولین وجود دارد. کاهش وزن ، ورزش بیشتر یا مصرف داروهای حساس به انسولین می تواند به شما در کنترل خوب قند خون و سلامتی بهتر کمک کند.