نحوه محاسبه نقدینگی

نقدینگی یک اصطلاح مهم برای درک اینکه آیا شما یک تجارت را اداره می کنید ، است. نقدینگی توانایی یک شرکت در تبدیل دارایی ها به پول نقد برای پرداخت تعهدات یا بدهی های کوتاه مدت خود است-مواردی که در کمتر از یک سال انجام می شود.

این راهنما تمام آنچه را که باید در مورد اندازه گیری نقدینگی شرکت ، از جمله انواع مختلف نسبت نقدینگی بدانید ، می دانید.

نسبت نقدینگی چیست؟

نسبت نقدینگی محاسبه ای است که برای اندازه گیری توانایی شرکت در پرداخت هرگونه تعهد بدهی کوتاه مدت با استفاده از دارایی های فعلی (یا مایع) خود استفاده می شود. از این استفاده می شود که آیا این تجارت می تواند بدهی و وام های تجاری خود را با پول نقدی که به راحتی در دسترس است ، پرداخت کند یا اینکه آیا برای انجام این کار نیاز به جمع آوری سرمایه اضافی دارد. همچنین می تواند نشان دهد که چقدر سریع دارایی های نگهدارنده می توانند به بدهی تبدیل شوند.

چرا نسبت نقدینگی مهم است؟

نسبت نقدینگی مهم است زیرا می توانند نشانگر سلامت مالی یک تجارت باشند. همانطور که در بالا ذکر شد ، نسبت نقدینگی شما به شما می گوید که آیا شما قادر به بازپرداخت بدهی های خود خواهید بود یا خیر. این معمولاً بدان معنی است که شما پول نقد ، سپرده بانکی یا دارایی کافی دارید که می توانند به سرعت به پول نقد تبدیل شوند تا صورتحساب خود را بپردازید.

اگر نقدینگی کافی ندارید ، احتمالاً تجارت شما با مشکلات مالی روبرو خواهد شد.

نسبت نقدینگی برای وام دهندگان و سرمایه گذاران نیز مهم است. وام دهندگان می خواهند مطمئن باشند که تجارت شما دارایی های فعلی کافی برای بازپرداخت بدهی های خود دارد ، در حالی که سرمایه گذاران نیز به عنوان بخشی از تجزیه و تحلیل مالی کلی به نسبت نقدینگی نگاه می کنند. به طور کلی ، آنها به دنبال نسبت های 2: 1 یا 3: 1 خواهند بود زیرا این نشان می دهد که این شرکت فضای زیادی برای پرداخت صورتحساب های کوتاه مدت خود دارد و هنوز هم سرمایه در گردش برای ادامه فعالیت خواهد داشت.

انواع متداول نسبت نقدینگی

تعدادی از انواع مختلف نسبت نقدینگی مانند نسبت فعلی ، نسبت سریع و نسبت نقدی وجود دارد. اینها در زیر توضیح داده شده است.

نسبت فعلی

نسبت فعلی همچنین به عنوان نسبت سرمایه در گردش شناخته شده است و نشان دهنده توانایی شما در پرداخت بدهی هایی است که طی 12 ماه از دارایی های فعلی شما انجام می شود. این ساده ترین محاسبه برای درک است.

فرمول نسبت فعلی

فرمول محاسبه نسبت فعلی به شرح زیر است:

نسبت فعلی = دارایی های فعلی / بدهی های جاری

به عنوان مثال ، اگر دارایی های فعلی 160،000 پوند و بدهی های جاری 80،000 پوند داشتید ، نسبت فعلی شما 2: 1 خواهد بود. این بدان معنی است که شما قادر به پوشش بدهی های خود هستید. از طرف دیگر ، اگر نسبت 1: 1 یا پایین تر بود ، می توانید برای پرداخت بدهی های خود تلاش کنید و برای افزایش نقدینگی باید راه هایی پیدا کنید.

نسبت سریع

نسبت سریع یا "نسبت تست اسید" توانایی شما در پرداخت بدهی های فعلی خود را با دارایی هایی که می توانند به سرعت و بدون از دست دادن بیش از حد از ارزش کتاب خود به پول نقد تبدیل شوند ، اندازه گیری می کند. در حالی که نسبت فعلی از تمام دارایی های فعلی استفاده می کند ، نسبت سریع آن را به حساب های دریافتنی (پولی که مشتریان به شما بدهکار هستند) ، اوراق بهادار قابل فروش (دارایی هایی که به راحتی در بورس عمومی معامله می شوند) و پول نقد در بانک محدود می کند.

فرمول نسبت سریع

فرمول محاسبه نسبت سریع به شرح زیر است:

نسبت سریع = (نقدی + حساب های دریافتنی + اوراق بهادار قابل فروش) / بدهی های جاری

به عنوان مثال ، اگر پول نقد شما ، به علاوه حساب های دریافتنی ، به علاوه اوراق بهادار قابل فروش 50 میلیون پوند و بدهی های فعلی شما 40 میلیون پوند باشد ، نسبت سریع شما 1. 25 خواهد بود.

یک نسبت سریع خوب 1. 5: 1 خواهد بود.

نسبت نقدی

این نسبت پول نقد و معادل نقدی شما به کل بدهی ها است. این نشانگر سلامت تجارت شما به شما می دهد و همچنین توسط وام دهندگان برای اندازه گیری توانایی شما در بازپرداخت بدهی خود استفاده می شود.

فرمول نسبت نقدی

فرمول مورد استفاده برای محاسبه نسبت نقدی به شرح زیر است:

نسبت نقدی = نقدی + معادل نقدی / بدهی های جاری

به عنوان مثال ، اگر معادل پول نقد شما 800000 پوند و بدهی های فعلی شما 700،000 پوند بود ، نسبت شما 1. 14 خواهد بود.

اگر نسبت نقدی بالاتر از 1 باشد ، شما توانایی پاسخگویی به بدهی های فعلی خود را دارید. هر چیزی در زیر این بدان معنی است که شما نمی توانید بدهی های فعلی خود را رعایت کنید.

رابطه بین نقدینگی و سرمایه در گردش خالص

سرمایه در گردش خالص روش دیگری برای اندازه گیری نقدینگی است. برای انجام این کار ، باید از فرمول زیر استفاده کنید:

سرمایه در گردش خالص = دارایی های فعلی - بدهی های جاری

در حالت ایده آل ، شما می خواهید سرمایه در گردش خالص شما به طور مداوم در کنار تجارت شما رشد کند. فروش و دارایی باید افزایش یابد زیرا این امر باعث افزایش سرمایه در گردش خالص می شود. از طرف دیگر ، اگر سرمایه در گردش شما رو به کاهش است ، این نشانگر عدم نقدینگی است.

هدف از مدیریت سرمایه در گردش ، اطمینان از این است که شرکت از بودجه کافی برخوردار است که برای عملیات روزانه به راحتی قابل دسترسی است ، در حالی که از ذخایر اضافی که می تواند گران باشد و بر سودآوری و بازده تجارت تأثیر می گذارد ، در دسترس است.