نمادها

با شروع ECMAScript 2015، نماد یک نوع داده اولیه است، درست مانند عدد و رشته.

مقادیر نماد با فراخوانی سازنده Symbol ایجاد می شوند.

نمادها تغییر ناپذیر و منحصر به فرد هستند.

درست مانند رشته ها، نمادها را می توان به عنوان کلید برای ویژگی های شی استفاده کرد.

نمادها را همچنین می توان با اعلان خصوصیات محاسبه شده ترکیب کرد تا ویژگی های شی و اعضای کلاس را اعلام کند.

برای فعال کردن تلقی نمادها به عنوان لفظ های منحصربه فرد، یک نماد منحصربه فرد نوع خاصی در دسترس است. نماد منحصربه فرد زیرشاخه ای از نماد است و فقط از فراخوانی Symbol() یا Symbol. for() یا از حاشیه نویسی نوع صریح تولید می شود. این نوع فقط در اعلان های const و ویژگی های استاتیک فقط خواندنی مجاز است و برای ارجاع به یک نماد منحصر به فرد خاص، باید از عملگر typeof استفاده کنید. هر ارجاع به یک نماد منحصربه فرد حاکی از یک هویت کاملاً منحصربه فرد است که با یک اعلامیه مرتبط است.

از آنجایی که هر نماد منحصربه فرد هویتی کاملاً مجزا دارد، هیچ دو نوع نماد منحصربه فرد قابل تخصیص یا مقایسه با یکدیگر نیستند.

علاوه بر نمادهای تعریف شده توسط کاربر، نمادهای داخلی شناخته شده ای نیز وجود دارد. نمادهای داخلی برای نشان دادن رفتارهای زبان داخلی استفاده می شود.

در اینجا لیستی از نمادهای شناخته شده آمده است:

روشی که تعیین می کند آیا یک شی سازنده، یک شی را به عنوان یکی از نمونه های سازنده تشخیص می دهد یا خیر. توسط معنایی عملگر instanceof فراخوانی می شود.

یک مقدار بولی که نشان می دهد یک شی باید با Array. prototype. concat به عناصر آرایه خود مسطح شود.

متدی که تکرار کننده پیش فرض یک شی را برمی گرداند. با معناشناسی عبارت for-of نامیده می شود.

یک روش عبارت منظم که با عبارت منظم در برابر یک رشته مطابقت دارد. با روش String. prototype. match فراخوانی می شود.

یک روش عبارت منظم که جایگزین رشته های فرعی همسان رشته می شود. با روش String. prototype. replace فراخوانی می شود.

یک روش عبارت منظم که شاخص را در یک رشته که با عبارت منظم مطابقت دارد برمی گرداند. با روش String. prototype. search فراخوانی می شود.

یک ویژگی با ارزش تابع که تابع سازنده است که برای ایجاد اشیاء مشتق شده استفاده می شود.

یک روش بیان منظم که رشته ای را در شاخص هایی که با بیان منظم مطابقت دارد تقسیم می کند. با روش string. prototype. split نامیده می شود.

روشی که یک شی را به یک مقدار بدوی مربوطه تبدیل می کند. توسط عملیات انتزاعی toprimitive نامیده می شود.

مقدار رشته ای که در ایجاد توضیحات رشته پیش فرض یک شی استفاده می شود. توسط روش داخلی object. prototype. tostring نامیده می شود.

شیئی که نام املاک خود نام املاک است که از اتصالات محیط "با" اشیاء مرتبط خارج شده است.

اسناد Typescript یک پروژه منبع باز است. به ما در بهبود این صفحات با ارسال درخواست کشش ❤