وقتی در مورد تصادفات بازار سهام صحبت می کنیم ، در مورد آن صحبت می کنیم

رابرت شیلر ، در گزیده ای از کتاب جدید خود ، ییل سام را بررسی می کند که چگونه افزایش بازار سهام دهه 1920 ، سقوط سال 1929 و افسردگی بزرگ که پس از آن به عنوان داستان بی پروا و مجازات الهی دیده می شود - و چگونه آن روایتهنوز درک ما از بازار سهام را شکل می دهد.

پیام رسان از خانه های کارگزاری پس از سقوط بازار سهام در 24 اکتبر 1929 ، در اطراف یک روزنامه جمع می شوند.

این کلمه سقوط به سرعت با افت بازار سهام یک روزه در 28 اکتبر 1929 همراه با افت کمی کوچکتر در 29 اکتبر 1929 همراه شد و به طور غیرقابل توصیف با رکودهای بزرگی که در پی آن بود مرتبط شد. تصادف با رانندگان بی پروا یا مست یا اتومبیل های مسابقه ای که محدودیت های خود را تحت فشار قرار می دهد ، به ذهن متبادر می شود ، و روایت تصادف به طور معمول دلالت بر این دارد که دوره ای از رونق استثنایی ، از خوش بینی دیوانه وار و حتی ممکن است رفتار بی پروا و غیراخلاقی ، پیش از تصادف باشد. روایتی از حماقت بشر در رونق بازار سهام و به دنبال آن تصادف وحشتناک بازار سهام هنوز هم امروز با ما بسیار زیاد است.

جو حدس و گمان در دهه 1920 به طرز شگفت آور با پیشرفت فناوری همراه بود: فیلم Trans-Lux (همچنین به آن پروژکتور Ticker گفته می شود). برای اولین بار در اخبار در سال 1925 ذکر شد و پس از آن در کارگزاری ها ، کلوپ ها و کافه ها گسترش یافت ، پروژکتور تیک در میان هیجان عمومی در مورد بازار سهام اختراع شد. این پروژکتور آخرین معاملات موجود در بورس را در صفحه نمایش به اندازه کافی بزرگ نشان داد که توسط مخاطبان قابل توجهی دیده می شود. تماشای اطلاعات نمایش داده شده توسط پروژکتور مانند تماشای یک فیلم بود ، یا همانطور که امروز می گوییم مانند تماشای یک تلویزیون بزرگ صفحه تخت. جمعیتی می توانند در یکی از تیکرها جمع شوند و بدین ترتیب آلودگی داستانهای بورس سهام را ترغیب کنند. طبق یک حساب آسوشیتدپرس در سال 1928 ، فیلمبرداری فیلم "تجارت وحشی" را به ارمغان آورد:

این باعث شده است که اشتها سوداگرانه هزاران نفر را ایجاد کرده و بسیاری از موارد جدید را ایجاد کرده است ، هیجان دیدن سهام خود به نقل از پیشبرد قیمت ها با یک نوبت سنگین که شبیه به جانباز مسابقه مسابقه است که اسب را می بیند که شرط بندی خود را در آن قرار داده استقبل از میدان ، رعد و برق را در خانه رعد و برق کنید.

تداوم این روایت به توضیح جذابیت عمومی در دهه های بعدی و حتی امروز با شاخص های قیمت سهام داخلی ، که رسانه های خبری به طور مداوم نمایش می دهند ، کمک می کند. مردم به طور گسترده ای بر این باورند که بورس سهام یک شاخص اساسی در نشاط اقتصاد است.

اقتصاددانان هنوز هم در مورد سقوط بازار سهام در 28 اکتبر 1929 معما هستند ، تاریخی که در آن هیچ خبر مهم و ناگهانی غیر از خود این تصادف رخ نداد. دقیقاً همانطور که حیرت انگیز ، هرچند کمتر مورد بحث قرار گرفته است ، رشد نمایی ارزش سهام در بیشتر دهه دهه 1920 که پیش از آن بود ، است. در سال 1929 ، بیش از پنج برابر افزایش بیش از پنج برابر بین دسامبر 1920 و سپتامبر 1929 ، بیش از پنج برابر افزایش یافته است. تا ژوئن 1932 ، ارزش بازار به پایین تر از سطح دسامبر 1920 کاهش یافته است.

درآمد هر سهم نیز در دهه 1920 به طرز چشمگیری افزایش یافته است ، اما این معما به همین دلیل است که بازار سهام به شدت به این درآمد افزایش می یابد. طبیعی تر است که بازار سهام با تردید نسبت به چنین روند صعودی درآمدها واکنش نشان دهد ، که از سال به سال فوق العاده بی ثبات هستند و حتی می توانند در یک سال به صفر برسند. اما مطمئناً بازار سهام به دلیل یک سال بد نباید به صفر برسد. به طور معمول ، در صورت افزایش درآمد در یک سال تماشایی نیز افزایش نمی یابد.

تصادف سال 1929 به عنوان یک رویداد یک یا دو روزه بهتر تصور نمی شود ، اگرچه این روایت معمولاً نشان می دهد که چنین بوده است. ترکیبی از 28-29 اکتبر 1929 ، Crash ، شاخص کامپوزیت استاندارد و پور را تنها 21 ٪ کاهش داد ، بخشی از کاهش طی دو سال آینده ، و این افت در روز بعد ، 30 اکتبر 1929 معکوس شد.، شاخص Composite S& P Composite 86 ٪ از اوج نزدیک خود در 7 سپتامبر 1929 به پایان رسید و در تاریخ 1 ژوئن سال 1932 ، طی یک دوره کمتر از سه سال ، به پایان رسید. قطره های یک روزه در اکتبر 1929 در مورد بیشتر اوقات صحبت می شود ، اما بسیار قابل توجه تر ، کاهش نامنظم اما بی امان بازار سهام ، روز به روز ، ماه به ماه ، با وجود اعتراضات بازرگانان و سیاستمداران که می گفتند اقتصاد سالم است.

این روایت به ویژه در ناگهانی و شدت آن قدرتمند بود و توجه عمومی را بر تصادف مانند گذشته در آمریکا متمرکز می کرد. مطمئناً ، قطره های یک روزه در اکتبر 1929 رکورد ها را تنظیم می کنند ، و سوابق همیشه خبرهای خوبی را ایجاد می کنند. علاوه بر این ، چیزی در مورد زمان این داستان وجود داشت که باعث واکنش فوری و ماندگار عمومی شد. موری کمپتون در تاریخ فکری خود در سال 1955 ، بخشی از زمان ما: برخی از ویرانه ها و بناهای تاریخی دهه سی ، موری کمپتون نوشت:

و همچنین می توان آن طوفانی را که در سال 1929 از آمریکا گذشت ، دوباره ایجاد کرد ، که این تاریخ واقعی دهه 1930 بود ... تصویر رویای آمریکایی ناقص و ترک خورده بود. منتقدان آن هرگز به نظر نمی رسید که اینقدر قانع کننده باشد.

آن طوفان کاملاً غیر منتظره نبود. در اکتبر سال 1928 ، در طول انتخابات انتخاباتی ریاست جمهوری و یک سال قبل از سقوط 1929 ، الکساندر دانا نویز ، سردبیر مالی نیویورک تایمز ، نوشت:

یک مسافر ناظر ، با بازگشت از یک تور اخیر در ایالات متحده ، اظهار داشت که مکالمه در قطارها و اتاق نشیمن هتل ، پس از کارگردانی خود به روشی کم نظیر به کمپین سیاسی ، همیشه با انیمیشن واقعی به بازار سهام تبدیل می شود.… در پی در پی سخنان توسط سرمایه داران فردی [sic] و در کنفرانس های بانکداران ، این پیش بینی به طور علنی انجام شده است که پایان این نفی سوداگرانه نمی تواند دور باشد و یک بازار تورم در حال سقوط است.

واضح است که شواهد گمانه زنی ها در دسترس عموم قرار داشت ، که در مورد آن در اخبار خوانده شده و در مورد آن در اتومبیل های قطار صحبت می کرد. به عنوان مثال ، در سال قبل از اوج سال 1929 ، نوسانات واقعی بازار سهام ایالات متحده نسبتاً کم بود. اما نوسانات ضمنی ، منعکس کننده نرخ بهره و حاشیه اولیه مورد نیاز کارگزاران در وام های حاشیه بازار سهام ، فوق العاده بالا بود ، نشان می دهد که کارگزاران ارائه دهنده وام های حاشیه ای نگران کاهش بزرگ بازار سهام هستند.

بنابراین شواهد خطر در سال 1929 قبل از اوج بازار وجود داشت ، اما بحث برانگیز و بی نتیجه بود. نسبت بالایی برای درآمد برای بازار سهام می تواند خطر بیشتری از کاهش بازار سهام را پیش بینی کند ، اما این مانند یک پیش بینی حرفه ای آب و هوایی نیست که نشان می دهد طوفان خطرناک در طی چند ساعت در حال آمدن است. بیشتر مردم به این نوع هشدار طوفان توجه می کنند. با این حال ، در سال 1929 بسیاری از مردم هشدار دهنده با نسبت بالا به دستمزد را نشان ندادند. پس از تصادف ، بسیاری از آنها باید هشدارها را به خاطر داشته باشند و تعجب کرده اند که چرا آنها گوش نکرده اند.

چگونه روایت تصادف در سال 1929 به چنین قدرتی دست یافت؟ایده های مربوط به اخلاق ممکن است نقشی داشته باشد. دهه 1920 نه تنها در زمینه فراوانی اقتصادی بلکه از شیکنری ، خودخواهی و رهایی جنسی نیز زمان بوده است. برخی از منتقدین این جنبه های فرهنگ را منفی می دانند ، اما تا زمان سقوط بازار سهام نتوانستند علیه این بی اخلاقی قلمداد شوند.

خطبه ها روز یکشنبه پس از تصادف موعظه کردند ، 3 نوامبر 1929 ، در مورد این تصادف صحبت کردند و آن را به تجاوزهای اخلاقی و معنوی نسبت دادند. موعظه ها به روایت های روز قضاوت در مورد دهه بیست و یکم کمک کردند. Google Ngrams نشان می دهد که اصطلاح Roaring Twenties به ندرت در دهه 1920 استفاده می شد. استفاده از این اصطلاح ، که به نظر می رسد کمی داوری است ، تا دهه 1930 ، هنگامی که خط داستان اخلاقی گسترده در رکود بزرگ به تدریج در یک عصیان ملی علیه زیاده خواهی ها و اعتماد به نفس پاتولوژیک دهه 1920 به وجود آمد ، رایج نشد.

موری کمپتون روایتی را توصیف می کند که از روز تصادف در سال 1929 آغاز شد ، با اشاره به "اسطوره" دهه 1920 و "اسطوره" دهه 1930:

اسطوره دهه بیست و یکم شامل جستجوی بیان فردی ، چه در زیبایی ، خنده و چه از مخالفت کنوانسیون بود. همه اینها توسط اسطوره دهه سی به عنوان خودخواه و پرمشغله و خودمختار مورد قضاوت قرار گرفت. به نظر نمی رسید در آن زمان مناسب باشد که بگوییم دهه بیست و یکم خیلی ساده نبود و ارزشهای آنها با هم مخلوط شد ، برخی خوب و برخی بد بودند.

بنابراین تصادف بازار سهام به عنوان یک خط تقسیم کننده بین خود محور ، خود محسوب و از نظر فکری و اخلاقی برتر ، هرچند افسرده ، دهه 1930 تلقی شد. حتی امروز ، این مفهوم روایت مبنی بر تصادف بازار سهام نوعی مجازات الهی در کنار ما باقی مانده است.

گرچه زمان زیادی از تصادف سال 1929 گذشته است و بخش اعظم Zeitgeist دهه 1930 اکنون برای ما گم شده است ، اما این احساس وجود دارد که ایالات متحده ممکن است سقوط بازار سهام دیگری را تجربه کند. این روایت مداوم اقتصادی میراث ماندگار در سال 1929 است و احتمالاً در تقویت افت قطره های ختم در بازار سهام و کاهش اعتماد به نفس است. علاوه بر این ، هرگونه آگاهی از اینکه برخی افراد از نظر چنین روایتی تفکر خود را تنظیم می کنند ، ممکن است منجر به انتظاراتی شود که دیگران نیز چنین واکنشهای تقویت کننده ای را نشان دهند. از این نوشتار ، در سال 2019 ، داستان سقوط بازار سهام مسری نیست ، اما بخشی از تفکر عمومی است و ممکن است با جهش یا تغییر در محیط اقتصادی بازگردد.

سیاستگذاران ممکن است از روایت های حباب املاک و مستغلات و روایت های سقوط بورس درس بگیرند: در حین تورم اقتصادی ، ارزش تحلیلی واقعی برای جستجوی فراتر از عناوین و آمار وجود دارد. ما همچنین باید در نظر بگیریم که داستانهای خاصی که با جهش عود می کنند نقش مهمی در زندگی ما دارند. داستان ها و افسانه های گذشته اسکریپت هایی برای رونق یا تصادف بعدی است.

گزیده ای از اقتصاد روایت: چگونه داستانها ویروسی می شوند و رویدادهای مهم اقتصادی را توسط رابرت جی شیلر هدایت می کنند. کپی رایت © 2019 توسط رابرت جی شیلر. منتشر شده توسط انتشارات دانشگاه پرینستون. چاپ شده توسط مجوز.