ارزیابی نقش کیفیت نهادی ایران و شرکای تجاری آن در صادرات محصولات کشاورزی ایران

امروزه ، نهادها و کیفیت نهادی کشورها به یکی از مهمترین موضوعات در ادبیات تجارت بین المللی تبدیل شده اند که بر اساس یافته های تجربی مطالعات مختلف به عنوان یکی از اصلی ترین موانع تجاری در کشورها در نظر گرفته شده است و منجر به تغییر در این کشور شده استمدل تجارت کشور. بنابراین ، هدف از این مقاله ، ارزیابی تأثیر کیفیت نهادی ایران و شرکای اصلی تجارت وی در صادرات محصولات کشاورزی ایران است. برای دستیابی به این هدف ، صادرات کشاورزی ایران به 45 داده اصلی شرکای تجاری با استفاده از مدل گرانش در دوره 2002-2014 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد متغیرهای تولید ناخالص داخلی شرکای تجاری ، توافق نامه های تجاری و مرزهای مشترک دارای اثرات مثبت و معنادار بوده اند و فاصله و شباهت اقتصادی تأثیر منفی و معنی داری بر صادرات کشاورزی ایران داشته است. همچنین ، کیفیت نهادی ایران و شرکای تجاری وی به ترتیب تأثیرات منفی و مثبتی بر صادرات کشاورزی ایران داشته اند. به عبارت دیگر ، کیفیت پایین نهادی ایران به عنوان یکی از موانع صادرات کشاورزی ایران شناخته شده است. بنابراین ، از آنجا که بهبود کیفیت مؤسسات داخلی از طریق کاهش ریسک و هزینه های معامله می تواند نقش تعیین کننده ای در افزایش صادرات کشاورزی داشته باشد ، پیشنهاد می شود سرمایه گذاری بیشتری در بهبود زیرساخت های مؤسسات داخلی انجام شود تا از محیط تجارت جهانی بهره مند شوند.

کلید واژه ها

• صادرات کشاورزی
• شرکای تجاری
• شاخص کیفیت نهادی
• مدل گرانشی
• ایران

20. 1001. 1. 20084838. 1399. 51. 1. 1. 5

منابع

1. Aminizadeh ، M. ، Rafiee ، H. ، Riahi ، H. ، Shangayi ، R. ، & Mehrparvar Hosseini ، E. (2015). اولویت های صادرات کشمش ایران در بازار جهانی را تدوین کنید. مجله ایرانی اقتصاد کشاورزی و تحقیقات توسعه ، 46 (2) ، 363-373.(به زبان فارسی)
2. اندرسون ، جی. ، و ون وینکوپ ، ا. (2004). هزینه های تجارتمجله دیدگاههای اقتصادی. 52 ، 691-751.
3. Antonucci ، D. ، & Manzocchi ، S. (2006). آیا ترکیه با اتحادیه اروپا رابطه تجاری ویژه ای دارد ؟: یک رویکرد مدل گرانش. سیستم های اقتصادی ، 30 (2) ، 157-169.
4. Aswathappa ، K. (2005). تجارت بین المللی ، 2E ، آموزش تاتا مک گرا هیل.
5. Bandyopadhyay, S., & Roy, S. (2016). اثرات فساد بر جریان های تجاری: یک تحلیل تفکیک شده. در تجارت بین الملل و امور مالی بین المللی (ص 97-116). اسپرینگر، دهلی نو.
6. Berden, K., Bergstrand, J. H., & Etten, E. (2014). حکمرانی و جهانی شدناقتصاد جهانی، 37 (3)، 353-386
7. Bojnec, Š., & Fertô, I. (2009). عوامل تعیین کننده نهادی تجارت دوجانبه کشاورزی و مواد غذایی، مطالعات کاربردی در تجارت و تجارت کشاورزی، 3.
8. Bojnec، Š.، & Fertő، I. (2015). عوامل تعیین کننده نهادی تجارت کشاورزی و مواد غذایی. تحولات در تجارت و اقتصاد، 14 (2)، 35-52
9. Bojnec, Š., Fertő, I., & Fogarasi, J. (2014). کیفیت موسسات و صادرات محصولات کشاورزی کشورهای BRIC. بررسی اقتصادی کشاورزی چین، 6 (3)، 379-394.

10. Broll, U., & Gilroy, M. (1986). مزیت نسبی و الگوهای تجارت. Jahrbuch für Sozialwissenschaft، 37 (3)، 321-324.

11. Center d'Etudes Prospectives et d'Informations Inteationales.(2017). پایگاه داده CEPII

12. Co, C. Y.(2010). تجارت داخلی و بین شرکتی ایالات متحده. بررسی بین المللی اقتصاد و امور مالی، 19 (2)، 260-277

13. دی جونگ، ای.، و بوگمنز، سی (2011). آیا فساد تجارت بین المللی را دلسرد می کند؟مجله اروپایی اقتصاد سیاسی، 27 (2)، 385-398

14. فراکاسو، آ (2014). مدل گرانشی تجارت آب مجازیاقتصاد اکولوژیک، 108، 215-228

15. Francois, J., & Manchin, M. (2013). موسسات، زیرساخت ها و تجارت. توسعه جهانی، 46، 165-175.

16. گانی، ع. (1389). برخی از جنبه های تجارت بین استرالیا و کشورهای جزیره اقیانوس آرام. اقتصاد جهانی، 33 (1)، 89-106

17. Gani, A., & Scrimgeour, F. (2016). تجارت نیوزلند با آسیا و نقش حکمرانی خوببررسی بین المللی اقتصاد و امور مالی، 42، 36-53

18. اداره کل مشتریان جمهوری اسلامی ایران.(2017). پایگاه داده ایریکا(به زبان فارسی).

19. کرباسی، ع.، و امینی زاده، م. (1398). بررسی عوامل موثر بر صادرات پسته ایران با تاکید بر نقش تحریم های تجاری. مجله تحقیقات اقتصاد کشاورزی، 43، 1-22.(به زبان فارسی)

20. Keuschnigg، M. (2012). مزیت نسبی در تجارت بین الملل: نظریه و شواهد. Springer Science & Business Media.

21. کوچک زاده، س.، و کرباسی، ع. (1394). بررسی عوامل موثر بر تجارت زعفران ایران. مجله زراعت و فناوری زعفران، 3 (3)، 217-227.(به زبان فارسی).

22. Levin ، A. ، Lin ، C. F. ، & Chu ، C. S. J.(2002). آزمایش ریشه واحد در داده های پانل: خصوصیات بدون علامت و نمونه محدود. مجله اقتصاد سنج ، 108 (1) ، 1-24.

23. Mehrparvar Hosseini ، E. ، Aminizadeh ، M. ، Rafiee ، H. ، Riahi ، A. ، & Bastani ، M. (2013). طراحی مدل تجارت تاریخ های ایرانی ؛کاربرد مزایای تجارت و تئوری ساختار بازار. مجله اقتصاد کشاورزی ایرانی ، 7 (2) ، 19-46.(به زبان فارسی).

24. Moenius ، J. ، & Berkowitz ، D. (2011). قانون ، تجارت و توسعه. مجله اقتصاد توسعه ، 96 ، 451-460.

25. Moghaddasi ، R. ، & Rahimi ، R. (2012). تأثیر توافق نامه های تجارت آزاد بر تجارت دو جانبه کشاورزی در کشورهای سازگار با محیط زیست. مجله اقتصاد مالی ، 5 (4) ، 9-22.(به زبان فارسی).

26. Mortazavi ، S. A. ، & Mojtahedi ، F. (2016). نرخ ارز تأثیر ترجمه بر قیمت صادرات خرما ایران: مدل برنامه ARDL. مجله ایرانی اقتصاد و تحقیقات توسعه کشاورزی ، 46 (4) ، 719-727.(به زبان فارسی).

27. Natale ، F. ، Borrello ، A. ، & Motova ، A. (2015). تجزیه و تحلیل تعیین کننده های تجارت بین المللی غذاهای دریایی با استفاده از یک مدل گرانش. سیاست دریایی ، 60 ، 98-106.

28. North ، D. (1990). موسسات ، تغییر نهادی و عملکرد اقتصادی ، کمبریج: انتشارات دانشگاه کمبریج.

29. اولسون ، م. (1996). لوایح بزرگی که در پیاده رو باقی مانده است: چرا برخی از کشورها ثروتمند هستند و برخی دیگر فقیر هستند. مجله دیدگاههای اقتصادی ، 10 ، 3-24.

30. Pishbahar ، E. ، Rahimi ، J. ، Dashti ، G. ، & Ghahremanzad ، M. (2015). تأثیر بی ثباتی تجارت کشاورزی و نوسانات بر رشد بخش کشاورزی در ایران. مجله ایرانی اقتصاد کشاورزی و تحقیقات توسعه ، 46 (2) ، 299-310.(به زبان فارسی).

31. Ranjan ، P. & Lee ، J. Y.(2007). اجرای قرارداد و تجارت بین المللی. اقتصاد و سیاست ، 19 (2) ، 191-218.

32. رودریک ، د. (2007). یک اقتصاد ، بسیاری از دستور العمل ها: جهانی سازی ، نهادها و رشد اقتصادی ، پرینستون: انتشارات دانشگاه پرینستون.

33. Salami ، H. ، & Pishbahar ، E. (2001). تغییرات در الگوی مزیت مقایسه ای محصولات کشاورزی در ایران: یک تحلیل تجربی مبتنی بر شاخص های مزیت مقایسه ای آشکار. مجله اقتصادی و توسعه کشاورزی ، 34 ، 67-99.(به زبان فارسی).

34. Shamseddini ، E. ، Moghadasi ، R. ، & Sadrolashrafi ، M. (2010). بررسی عوامل مؤثر در جریان تجارت بین ایران و اتحادیه اروپا (مطالعه موردی: بخش کشاورزی). اقتصاد کشاورزی ، 4 (3) ، 17-40.(به زبان فارسی).

35. Shepherd ، B. ، & Wilson ، N. L.(2013). استانداردهای محصول و صادرات کشاورزی کشور در حال توسعه: پرونده اتحادیه اروپا. سیاست غذایی ، 42 ، 1-10.

36. Silva ، S. J. M. C. ، & Tenreyro ، S. (2006). ورود به سیستم گرانش. بررسی اقتصاد و آمار ، 88 (4) ، 641-658.

37. Tinbergen ، J. (1962). شکل دادن به اقتصاد جهانی: پیشنهادات برای یک سیاست اقتصادی بین المللی ، نیویورک ، نیویورک: صندوق قرن بیستم.

38. Toossi ، M. ، Moghadasi ، R. ، Yazdani ، S. ، & Ahmadian ، M. (2010). منطقه گرایی و ارتقاء تجارت کشاورزی ایران در سازمان همکاری های اقتصادی (ECO). اقتصاد کشاورزی ، 4 (4) ، 131-157.(به زبان فارسی).

39. Trefler ، D. (1995). مورد از دست رفته تجارت و اسرار دیگر. بررسی اقتصادی آمریکا ، 85 ، 1029-1046.

40. Ulengin ، F. ، Cekyay ، B. ، Palut ، P. T. ، Ulengin ، B. ، Kabak ، O. ، Ozaydin ، O. ، & Ekici ، S. O.(2015). تأثیر سهمیه بر تجارت خارجی ترکیه: یک مدل گرانش. سیاست حمل و نقل ، 38 ، 1-7.

41. Vijayasri ، G. V.(2013). اهمیت تجارت بین المللی در جهان. مجله بین المللی بازاریابی ، خدمات مالی و تحقیقات مدیریت ، 2 (9) ، 111-119.

42. ویلیامسون ، O. E.(2002). تئوری بنگاه به عنوان ساختار حاکمیت: از انتخاب تا قرارداد. مجله دیدگاه های اقتصادی ، 16 (3) ، 171-195.