تمام پول "پول فیات" است ، بیشتر پول "پول اعتباری" است

به نظر می رسد در مورد اینکه "ارزهای فیات" چه هستند ، چه دلار یکی از آنهاست ، و اینکه آیا باید یا نباید باشد ، سردرگمی وجود دارد. بخش اعظم این موارد ناشی از علاقه مندان به طلای روز گذشته مانند پیتر شیف و از قضا ، چیزی است که من آن را آنتاگونیست های رمزنگاری می نامم.

Goldbugs از "فیات" به عنوان اصطلاح Opprobrium استفاده می کند ، و نشان می دهد که پول با فرمان تهدیدی برای آزادی و ارزش ارز به لطف قدرت اعطا شده به دولت یا نماینده آن - بانکدار مرکزی است. رمزنگاری ها با همان صحبت صحبت می کنند ، از این طریق امثال شیف را عصبانی می کنند.

گوشت گاو شیف با رمزنگاری ها این است که آنها جایگزین آنچه او به عنوان یک ابزار بی ارزش-دلار فیات-با دیگری ، به اصطلاح دارایی رمزنگاری می کند-هیچکدام از آنها ارزش "ذاتی" ندارند. تنها موادی مانند طلا ، شیف در لباس خود به عنوان یک نماینده روز آخر "پول کالا" ، این امر را حفظ می کند.

در این اختلاف ، ما باید شیف را "برنده مشکوک" حساب کنیم ، زیرا حداقل او بر خلاف رمزنگاری ها ، بر خلاف رمزنگاری ها ، این کمبود را به تنهایی می شناسد ، در حالی که لازم است که اقتصاددانان سیاسی ارزش مبادله را لقب دهند ، کافی نیست. برخی از شکل های اضافی از ارزش نیز به همین ترتیب ضروری است.

"ذاتی" می تواند در اینجا کار کند ، آیا ما باید آن را به عنوان "استفاده" از یک نوع خاص باز کنیم. متأسفانه ، اینجاست که پیتر گم می شود. برای استفاده از طلا در جواهرات و موارد مشابه ، حتی در رابطه با ظرافت آن ، کافی نیست ، آن را "ذاتاً" پولی ارائه دهد - هر چیزی بیش از ویژگی های الماس ، آنها را برای استفاده به عنوان ارز در اقتصادهای معاصر مناسب می کند.

داستان درونی فرهنگ سمی پاپا جان

داستانهای بیشتر مانند این

داستان های کمتری مانند این

تختخواب ، حمام و از بین برود: در داخل خراب یک برند نمادین

داستانهای بیشتر مانند این

داستان های کمتری مانند این

مک کارتی پیشرفت می کند - 15 رأی جمهوری خواه به عنوان موکول های مجلس تا ساعت 10 بعد از ظهر.

داستانهای بیشتر مانند این

داستان های کمتری مانند این

طلا به دلیل گرانبها پولی نشد. هنگامی که پولی شد ، گرانبها شد - دقیقاً مانند نقره در کل ، اما نه پس از آن ، تصدی آن به عنوان پول. هر دو به دلایل دیگر پولی ساخته شدند-یعنی قابلیت انعطاف پذیری آنها به منظور تمبر با تصاویر حاکمیتی ("نعناع") ، همراه با مقاومت در برابر خوردگی آنها.

و مالش وجود دارد. ابتدا فیات آمد - فرمان مناقصه قانونی فرم (سکه ، شمش و غیره). سپس آنچه را که من آن را "مشخصات خاص" می نامم ، آمد - ماده ای که به بهترین وجه سازگار با آن شکل است. به این معنا ، طلا به همان اندازه "فیات" بود که در حال حاضر کاغذ و پیش نویس های بانکی - و نرخ ارز طلا/دلار در اوایل قرن گذشته بود.("استاندارد طلا" یک استاندارد بود.)

در این نور ، من می توانم تا حدی بتوانم درخواست تجدید نظر اخیر توسط Brendan Greeley FT را تأیید کنم تا پول خود را "پول فیات" متوقف کند. متأسفانه ، من نمی توانم دلایل خاص او را برای انجام این کار تأیید کنم. دلایل خودم که در واقع فقط پیشنهاد کردم. تماس با آن پول فیات فقط تماس با آن است ... پول.

دلایل گرلی برای رد اصطلاح "پول فیات" ، حداقل به عنوان دلار آمریکا ، مبهم تر است. به نظر می رسد او فکر می کند بانک مرکزی و بانک مرکزی شخصیت اعتباری پول شخصیت فیات خود را رد می کند. اگر چنین است ، من می ترسم که او به خطای طبقه بندی رسیده باشد. مثل گفتن این که "رابرت بلندتر است نه انسان."

به نظر من می رسد که منبع خطای گریلی ممکن است ظاهراً در حال هم زدن او باشد (الف) چگونه یک ابزار پولی قابل قبول به طور قانونی یا متعارف پولی تلقی می شود ، با (ب) چگونه این ساز به طور قانونی یا متعارف صادر می شود. مونیکر "فیات" به طور کلی مربوط به (الف) است ، در حالی که مونیکر "اعتبار" به طور کلی مربوط به (ب) است.

هر دو (الف) و (ب) شامل قانون ، کنوانسیون یا هر دو هستند. و به این معنا ، ابزارهای اعتباری در واقع فیات نیز از نظر فیات (در مجالس یوتیوب اتخاذ شده گرلی ، "Memes") - علیرغم اینکه ظاهراً گرلی مایل به رفتار با اعتبار گسترده پیمانکاری به عنوان چیزی کمتر از نظر حقوقی یا متعارف نسبت به "پول فیات" است.

در حقیقت ، هر دو (الف) و (ب) شامل مواردی است که از نظر اجتماعی به عنوان "حساب" برای برخی از اهداف یا اهداف اجتماعی تلقی می شود. اما آنچه در اینجا مهم است ، و آنچه گرلی به نظر می رسد از آن غافل می شود ، این است که اهداف اجتماعی که (الف) و (ب) پاسخ می دهند ، هرچند که از نظر عملی مرتبط هستند ، از نظر تحلیلی متمایز هستند - ما می توانیم نحوه انجام (الف) یا (ب) را تغییر دهیم) بدون تغییر نحوه انجام دیگری.

در واقع ، تمام دارایی های قابل معامله - چیزهای (ب) فوق - شامل اعتبار هستند.(از این رو ، درون زایی بیشتر "عرضه پول" و نیاز مرتبط با مدولاسیون و تخصیص بانک مرکزی.) که با همه جا بودن چنین اصطلاحات حقوقی با مسئولیت-رودولنت به عنوان "توجه داشته باشید" مشهود است ("یادداشت های فدرال رزرو" ،'' یادداشت های خزانه داری ، 'بخش خصوصی' یادداشت های سفته ، و غیره) ، "قبض های خزانه داری ،" صورتحساب دلار "، صورتحساب های مبادله ای" بخش خصوصی "،" قبض های فروش "قابل معامله به عنوان" قابل دریافت ""و غیره) ، و" اوراق بهادار "(" اوراق بهادار خزانه داری ، "اوراق بهادار بخش خصوصی" و غیره) در تنظیمات تجاری و مالی.

در سیستم های تجاری و مالی معاصر ، فقط بدهی های بانک مرکزی ، از بین کلیه بدهی های نمونه برداری شده در بالا ، از نظر اجتماعی "مناقصه قانونی" تلقی می شوند ، و این تقریباً تمام چیزی است که اکنون آنها را "پول فیات" می نامد.(از این رو ، فدرال رزرو ، سرمایه گذاران ، یا هر دو مجبور به کسب درآمد-یعنی خرید-ابزارهای اعتباری غیر پولی (به عنوان مثال ، ابزارهای سفته خزانه داری ایالات متحده و به طور غیر مستقیم ، یادداشت های سفته وام گیرنده) با تعویض یادداشت های سفته های فدرال برای آنها.)

رابطه عملی بین توابع (الف) و (ب) همانطور که در سیستم های مالی معاصر تخلیه شده است ، به نظر من به نظر می رسد نه به عنوان مجموعه ای برای جدا کردن مجموعه مجموعه ، بلکه به عنوان زیر مجموعه مناسب برای تنظیم: ...

آنچه از نظر اجتماعی به عنوان مناقصه قانونی در پرداخت - یعنی در انجام مسئولیت ، از این رو به عنوان پولی - تحت تمهیدات موجود نیز به عنوان دارایی حساب می شود. اما نه همه چیزهایی که دارایی ها در پرداخت حساب می شوند ، از این رو به عنوان پولی.(آنها از نظر تئوری می توانستند ، همانطور که در تئوری می توانستیم پول را به ابزارهای غیر معتبر - آجرهای براق یا رمزنگاری های رمزنگاری - همانطور که قبلاً انجام دادیم محدود کنیم ، اما خوشبختانه ما در غیر این صورت قانون را تصویب می کنیم.)

برای اطلاعات بیشتر در مورد ‘How's and the‘ چرا اینجا ، لطفاً این ، این ، این و این را به همراه بسیاری از ستون های قبلی من در این بخش ببینید ..

یک نکته آخر: J. S. Mill نقل قول می کند که Greeley گزارش می دهد - که در آن آسیاب ... من را ببخشید ... اصطلاح "فیات" را سکه می کند - بسیار خوب است. لئون والراس یکی دیگر از چهره های کلاسیک قرن نوزدهم است که تأملات آن در مورد فیات و پول وفاداری فراموش شده و از این رو اکنون وقتی آنها را پیدا می کنیم غیر منتظره است.

کلاسیک ها به مراتب بیشتر از اینکه پول کار می کند نسبت به ما بسیار بیشتر بود ... دوباره مرا عفو می کند ... با آنها اعتبار می یابد. این فقط برخی از پیروان کمتر دائر ycl المعارف آنها هستند که باعث می شوند آنها احمقانه به نظر برسند. آیا ممکن است پیشنهاد کنم که "به منبع" برگردیم؟